Vandaag :
♔ niets op de agenda
Vandaag jeugd:
Vandaag niets op de jeugdagenda

roha

N1 kansloos ten onder

Wederom een coproductie van team N1 over de nederlaag tegen Waagtoren 2.
Frank heeft het verslag geschreven, de spelers hebben hun impressie van de partij gedeeld. Dat is door mij (Rob), soms op basis van de aangeleverde partij, soms vrij vertaald, cursief in het verslag van Frank ingevoegd.

 

Jan Hein Donner schreef eens in een van zijn stukjes dat je bijna niets herinnert van een winstpartij en bij een verliespartij komt er van alles in je hoofd na de partij. Voor het schrijven van een stukje is dat precies andersom. Na een gewonnen wedstrijd zit je vol met verhalen, maar na een nederlaag wil je maar één ding: revanche. Toch moet je gewoon door ook na een nederlaag, dus heb ik mezelf gedwongen om iets te schrijven over de wedstrijd. Zie het als schrijven van strafregels, zoals dat vroeger op school gebruikelijk was.

Zelf verwisselde ik twee zetten in de opening waarbij ik dacht dat dat niet uit zou maken, maar nadat mijn tegenstander ongestraft d5 kon spelen voelde ik al nattigheid. En dan komt het neer op hardheid, zoals Lucas van Mil dat zo fraai benoemde bij het 1e KNSB team. Bij een tegenslag is het “de rug rechten en vechten”, maar mijn tegenstander liet zijn voordeel niet meer los en of ik nu wel gevochten heb is eigenlijk ook de vraag.

Alle zwartspelers hadden het moeilijk. Nico Felten merkte in de auto op dat hij die opening toch eens goed moest bestuderen, hetgeen dus ook voor mij gold.

In de partij maakte Nico een fout in de opening. Zijn  tegenstander offerde een paard voor twee pionnen met aanval. Verdedigend koos Nico niet de beste voortzetting en na 18 zetten was het pleit beslecht.

Maar na een verloren wedstrijd neemt menigeen zich van alles voor om dat vervolgens toch niet te gaan doen. Marloes was ook snel klaar waardoor we al snel met 3-0 achter stonden.
Jacob liet zich op een gegeven moment verschalken waarna we met 4-0 achter stonden.

De tegenstander van Jacob dacht met een combinatie materiaal of meer te kunnen winnen. Jacob had goed gezien dat hij met een tegencombinatie een stuk zou kunnen winnen maar in zijn gedachten bleef hangen dat hij dan juist een stuk achter zou komen. Daarom koos hij voor een andere voortzetting, miste later nog een goede kans en een kans op remise.

En zo stonden we op de helft van de avond al met 4-0 achter.

De witspelers stonden er overigens allemaal fraai voor, dus nog even een hoop op 4-4, maar hoop is uitgestelde teleurstelling.
Michael Yu speelde een nette partij en zorgde voor 4-1.

De tegenstander van Michael werd opgezadeld met een zwakke, geïsoleerde pion op d6 die door Michael vrij eenvoudig kon worden veroverd. Daarna kreeg hij zelf een vrijpion op de d-lijn die snel kon doorstoten naar d7.

Ook Rob had het moeilijk met zwart en deed nog zijn uiterste best om er iets van te maken, maar zijn tegenstander speelde het netjes en toen was het 5-1.

In mijn partij koos ik voor een opening met Trompovsky-achtige kenmerken. Op een gegeven moment dacht ik met een kleine combinatie een pion te kunnen winnen maar overzag de riposte van mijn tegenstander en het geen pionwinst werd. Omdat ik mijn stelling en mijzelf niet meer vertrouwde bood ik bij 4-0 remise aan. Daarmee zou mijn tegenstander de teamwinst veilig kunnen stellen. Dat werd geweigerd en daarna zag ik niet veel meer. Ik zette een deur open die beter gesloten had kunnen blijven. Mijn tegenstander kreeg daardoor allerlei penningen over de zevende rij. Die werden mij uiteindelijk fataal. De bedoeling van de switches met de toren van damevleugel naar de koningsvleugel en terug ontging me en een verdiende nul werd mijn loon.

Arno speelde een nette partij met een fraai einde.

Pieter liet zien waarom hij IM is. In een toch wel moeilijke stelling om te winnen, althans in mijn bescheiden ogen, zag hij de winst wel waardoor de uitslag nog een dragelijke 5-3 werd.

Na een lang weekend 2e Bundesliga, waar ik in jaren weer eens last had gekregen van astma dankzij huismijt in een oud hotel, mocht ik het nu opnemen tegen een sterke jeugdspeler. Je hoopt dan dat de partij in rustig vaarwater terecht komt waar je je tegenstander positioneel kan overspelen. Rustig is de partij nooit geworden.

Bert-Jan, die mee was bij de wedstrijd, zei na de wedstrijd nog plagerig “ach, het is maar een spelletje”. Ik merkte op dat het altijd de verliezers zijn, die dat opmerken. Ik heb een winnaar dat nog nooit horen zeggen.

Noot: Volgens mij was ik degene die dat zei: een beschaafde, maar volstrekt dooddoenerige manier om een klote gevoel af te reageren. Om de cirkel rond te maken: lees in ‘De Koning’ maar eens na hoe Donner zijn gevoel beschrijft als hij verloren heeft!
En ben het volstrekt eens met Frank zijn reactie daarover!

Stikstof en de boeren

Een actueel onderwerp, al is het na het rapport van Remkes iets rustiger. Wat hebben boeren en stikstof gemeen met schaken? Die link is te leggen omdat een pion is in het Duits een Bauer, oftewel een boer, is. En kennen we het stikmat als standaardcombinatie.

Redenen genoeg om eens te kijken of er illustratieve voorbeelden te vinden zijn waarmee we het stikstofprobleem op het schaakbord inzichtelijk kunnen maken. Die voorbeelden heb ik gevonden in het vermakelijke boek Rewire Your Chess Brain van Cyrus Lakdawala (Everyman Chess, 2020).

De veestapel

De hoeveelheid vee zorgt op sommige plaatsen voor een te grote uitstoot van stikstof. In dit voorbeeld is goed te zien hoe dat verstikkend kan werken.

 

Geen kant meer op

Dit laat zien hoe de boeren zich voelen. Ze hebben het gevoel geen kant meer op te kunnen.

 

Trekker protest

Dit diagram deed me denken aan de colonnes trekkers die door Nederland trokken. Farmers Defense Force op de witte trekkers en Agractie op de zwarte lijken gezamenlijk op te trekken maar hebben toch ieder een eigen richting.

 

De Minister van Landbouw in het nauw

Na de demonstratie reden nog enkele demonstranten met hun trekkers naar het huis van de Minister van Landbouw. Die voelde zich in het nauw gedrongen.

 

Rondjes draaien

Er is veel overleg geweest waarbij de gesprekspartners in de discussie rondjes bleven draaien. Uiteindelijk wist Remkes dan toch de impasse te doorbreken.

 

Ook dat nog: vogelgriep

En of er nog niet genoeg ellende is houdt de vogelgriep behoorlijk huis. Dit diagram doet denken aan een zwerm vogels. Om tot de oplossing van het probleem te komen moeten er een hoop geruimd worden.

 

Rob Hählen

24-10-2022

NHSB-team 1 verplettert KTV 1 met 7 – 1

Het is jammer dat er geen verslagen van externe wedstrijden meer op de website verschijnen. Sinds meerdere jaren vraag ik aan de leden van de teams waarin ik speel of zij een kort verslag van hun partij willen inleveren. Een nonplaying captain is voor een totaalverslag natuurlijk prettig. Maar de gedachte is dat de spelers zelf beter weten wat er in hun partij gaande was. De impressies van de spelers zijn dan te bundelen in een wedstrijdverslag. Ook deze keer heb ik mijn mede teamleden gevraagd om iets over hun partij te schrijven.

Frank mist de verslagen van wedstrijden ook en had eveneens het plan een verslag te maken. Zijn verslag is de basis van dit artikel, aangevuld met datgene wat ik van de teamleden heb ontvangen. Mijn aanvullingen zijn cursief.

 

Alsof ik het had aangevoeld wat Rob van plan was, zo begaf ik mij langs de borden bij de wedstrijd Purmerend 1 – KTV 1 voor de NHSB. Ik had ook de intentie om een wedstrijdverslag te schrijven, maar uiteindelijk had ik te weinig gezien van mijn medestrijders om een wedstrijdverslag te maken. Nadat Rob had opgemerkt tevreden te zijn met alleen mijn beleving ging ik toch maar weer achter de computer zitten.

Na 1.c4 c5 kwam er een Maroczy op het bord. Meer bekend vanuit de Siciliaan, maar het kan ook na deze openingszetten. Na mijn Pb3 moest mijn tegenstander lang nadenken, want zijn voorgenomen Pxd4 kon niet meer uitgevoerd worden.

Ik ging eens langs de borden lopen voor een eerste indicatie. Wat mij direct opviel was dat het bord van Nico Felten in vuur een vlam stond. Het leek mij een draak, waarbij de draak vuur spuwde en Sint Joris takelde de draak aardig toe.

Op het bord van Michael Yu ging het een stuk rustiger aan toe, ofschoon zijn tegenstander, zoals later bleek, wilde plannen koesterde.

En dan het bord van Pieter, die zijn tegenstander aan het pijnigen was over de witte velden. Mijn excuses dat ik de opening niet heb kunnen herleiden uit de stelling: het kan van alles geweest zijn. Dus ik laat het aan Pieter over om daar meesterlijk verslag van te doen.

De stelling van Arno was ook iets exclusiefs. Ook hier een agressieve KTV’er, maar Arno leek me niet in de problemen. Ik zag de stelling op het moment dat zwart een loper op c5 had en een dame op b6. Wit speelde Pa4 en Arno ging terecht lang nadenken, want het was een belangrijk moment.

De tegenstander van Rob zat op een gegeven moment voldaan voor zich uit te kijken en Rob zat aandachtig na te denken. Na de partij meldde Rob aan Bert-Jan dat hij wat bedrukt had gestaan. Misschien had dat moment daar wel mee te maken.

De borden bij Jacob en Marloes stonden nog aardig vol met stukken en wat mij betreft kon het alle kanten op. Ik heb de stellingen niet erg goed bekeken, want dan moest ik dicht achter de rug van een van de spelers kijken en dat leek me niet netjes.

Wat mij nog het beste bevalt is dat ik tijdens de partij het juiste plan vond, ofschoon ik dat niet helemaal perfect uitspeelde. Ik had een stuk moeten offeren waardoor ik 2 verbonden vrijpionnen zou krijgen op a7 en b6. De computer was daar zeer tevreden over, maar ik durfde het tijdens de partij niet aan.

En toen kwamen de punten binnen.

De KTV’er op bord 7 kwam aan mijn tegenstander melden dat hem remise was aangeboden en mijn tegenstander ging kijken of hij het mocht aannemen.

Jacob schrijft in zijn commentaar dat hij een beetje ziek en erg moe was en daarom al vroeg remise had aangeboden en misschien ook niet op zijn best heeft kunnen spelen. Zijn zet 12… f5 was volgens hem een duidelijke blunder, hier kwam hij naar eigen zeggen iets te laat achter. De computer geeft hem gelijk, zijn tegenstander zou met 13. Ph4 groot voordeel kunnen krijgen. Na nog wat onnauwkeurige zetten van wit biedt Jacob op de 16e zet remise aan. Dat wordt aangenomen.

En toen vlogen de punten binnen. Sint Joris Nico Felten had de draak te pakken.

Over de partij van Nico: na een subtiele zetverwisselingkomt inderdaad een draak op het bord. Als zwart het op de damevleugel te passief aanpakt slaat wit, in een stelling met tegengestelde rokades, met h2-h4-h5-hxg6 via de open h-lijn toe op de koningsvleugel. Het standaard kwaliteitsoffer op c3 helpt zwart niet. Nico had nog kunnen offeren op g6 maar nodig was het niet. Uiteindelijk resulteert een eindspel met aan beide kanten twee torens, een extra pion voor Nico en ongelijke lopers. Nico maakt geen fout en haalt het volle pond op de 31e zet binnen. 

De tegenstander van Michael Yu offerde zijn loper op h6. Volgens mij was dat incorrect en in ieder geval won Michael.

Michael over zijn partij: De opening resulteerde voor mij in een geïsoleerde pion op c4, met een prachtig loperpaar ter compensatie. Met de dame op c6 en de lopers op b7 en c7 werd het al snel lastig voor mijn tegenstander om tegelijkertijd mat te voorkomen en goede velden te vinden voor zijn stukken. Met zijn dame op c2 en een paard op e4 speelde hij Bxh6, hopende op gxh6 en eeuwig schaak met Nf6+ Kg7 Nh5+ Kg8 Nf6+. De witte dame snijdt g6 en h7 af voor m’n koning en Kh8 leidt tot mat. Hij had echter gemist dat ik ook f5 kan spelen na Bxh6, waarna of het paard of de loper verloren gaat zonder voldoende compensatie. Hij besloot de loper op te geven voor de pion op g7, maar de stelling ziet er al somber uit voor wit: het paard op e4 heeft geen goede velden om naar te vluchten, de torens zijn inactief op a1 en f1, de dame op c2 doet weinig, en eerder moest f3 gespeeld worden om mat te voorkomen. Van dit laatste punt kon ik een aantal zetten later gebruik maken door zijn koning naar h1 te dwingen met Be3+. Twee zetten later volgde ook f4. Niet alleen om de loper op e3 te verankeren, maar ook om de witte koning g3 te ontnemen. Nog een paar zetten later volgde dan ook mat met Rxh2+ Kxh2 en Rh8#.

De tegenstander van Pieter merkte op “uiteindelijk” waarmee hij aangaf dat hij het wel erg lang tegen een internationaal meester had uitgehouden. Of je nu wint in 5 zetten of 500, het blijft een punt is mijn mening. En toen moesten de laatste 4 het nog afmaken.

Mijn tegenstander had veel te laat g5 gedaan waardoor het niet meer zo sterk was en mijn dame manoeuvreerde zich elegant naar g4.

Arno kwam op remise en ik ben zeer nieuwsgierig hoe het bij hem verlopen is na de Lc5 en Db6.

De tegenstander van Arno pakte het agressief aan, de witte pionnen rukken op tot e5, f4, g4 en h5. Om de vraag van Frank te beantwoorden: door middel van Da5+ kan Arno zijn loper van de zwarte velden behouden. De partij is volgens Stockfish 13 wat wisselvallig, nu eens staat wit beter, dan weer zwart. Ondanks een pion meer heeft Arno niet veel aanknopingspunten, al mist hij op de 23e zet volgens de computer een goede kans. Op zet 27 biedt de tegenstander van Arno remise aan. Arno speelt nog even door maar op de 31e zet wordt de vrede getekend. Ik zat naast Arno maar kon zijn klok niet zien. Wellicht dat de gevorderde tijd er nog mee te maken had.

Marloes drukte weer een punt, zoals ze vorig seizoen ook al zo vaak gedaan heeft.

Rob bracht zijn partij ook tot een goed eind.

Mijn tegenstander speelde een soort van drierijensysteem. De computeranalyse geeft aan dat ik het op zich wel goed aanpakte maar zelf was ik niet zo tevreden. Mijn stukken ontbeerden velden, het stond allemaal gedrongen. Vandaar mijn reactie tegen Bert-Jan. Op de 10e zet kan ik kiezen de stelling te openen met d5 of e5. Stockfish 13 geeft de voorkeur aan e5, ik speelde het mindere d5.Tot twee keer toe versmaadt zwart dan pionwinst. Wellicht vertrouwde hij me wel en durfde het niet aan. Vanaf zet 15 krijg ik het heft in handen en na een ‘zenuwenblokje’ (witte pionnen op b4 en c4, zwarte pionnen op b5 en c5) win ik een pion. En nog een. Die geef ik later terug om tegenspel te neutraliseren. De stelling kan ik rustig uitspelen. Op zet 29 biedt mijn tegenstander, met een pion minder, remise aan. Ik check allereerst hoe de stand is: is het het beslissende halfje voor de overwinning? Ik zie dat we al gewonnen hebben en besluit, tot zichtbare teleurstelling van mijn opponent en ondanks mijn geslonken bedenktijd, voor de winst te gaan. Mijn tegenstander is zo vriendelijk dat te vergemakkelijken door op de 36e zet een stuk in de aanbieding te doen. Uiteindelijk rekt hij de partij, onnodig, tot de 51e zet.

Ja, de partijen aan de kant van de muur zijn wat lastiger te bekijken. Gelukkig gaat Rob al het fraais tonen.

Zelf bracht ik een eindspel met goede loper tegen slecht paard tot winst waarna een 7-1 overwinning was bereikt. De tegenstander zat er niet mee want KTV betekent: Kan Tegen Verlies.

Heel Holland bakt addendum

De cartoons van Fokke en Sukke zijn vrijelijk via internet in te zien. De cartoon waar Kees Kerkdijk het over heeft is hier te zien.

Een daaraan voorafgaande cartoon, eveneens gelinkt aan de controverse rond Hans Niemann, zie je hier.